al•kál•de ma•yór
- :
- noong panahon ng Espanyol, gobernador ng lalawigan at punò ng hukuman ng unang dulúgan
mayor (mé•yor)
- :
- pinunò ng isang bayan o lungsod
- :
ma•yór
- 1:
- nakatatanda o nakahihigit sa gulang
- 2:
- nakatataas o nakahihigit sa taas
- 1:
al•kál•de
- 1:
- noong panahon ng Espanyol, pinunò ng isang alkaldiya
- 2:
- pinakamataas na pinunò ng isang bayan o lungsod, al•kal•dé•sa kung babae
- 1:
Ó•sa Ma•yór
- :
- Ursa Major
- :
a•rés•to ma•yor
- :
- panahon ng pagkabilanggo sa kulungan ng lalawigan
- :
her•má•na ma•yór
- 1:
- pina-kamataas sa kapatiran panrelihiyon
- 2:
- nangangasiwa o punòng abalá sa mga gawaing relihiyoso, gaya ng pista, her•má•no ma•yór kung laláki.
- 1:
ma•yór de-e•dád
- :
- kalagayang nása wastong gulang ang isang tao upang makapag-sarili
- :
sar•hén•to ma•yór
- :
- opisyal sa hukbong sandatahan na mas mataas kaysa sarhento
- :
kí•lo ma•yór
- :
- kilo na nása gitna ng dalawang magkahug-pong na kilo sa bubungan
- :
ten•yén•te ma•yór
- 1:
- punòng tenyente
- 2:
- noong panahon ng Espanyol, tawag o ranggo ng isang opisyal sa munisipyo, pangalawang pinunò at humahalili sa gobernadorsilyo kapag wala o may sakít ang hulí.
- 1:
lib•ró ma•yór
- :
al•gu•wa•síl ma•yór
- :
- pinunò ng mga alguwasil
- :
sák•ris•tán ma•yór
- :
- pinunò ng mga sakristan at nangangasiwa sa lahat ng katulong sa simbahan
- :
al•kál•de en or•di•nár•yo
- :
- noong panahon ng Espanyol, punòng hukom ng lungsod
- :